![](images/menu/doubt_but.png)
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه محرم
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه صفر
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه ربیع الأول
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه ربیع الثانی
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه جمادی الأول
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه جمادی الثانی
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه رجب
-
سایت قرآنی تنـــــزیل
-
سایت مقام معظم رهبری
-
سایت آیت الله مکارم شیرازی
-
سایت آیت الله نوری همدانی
-
سایت آیت الله فاضل لنکرانی
-
سایت آیت الله سیستانی
![](images/menu/software_but.png)
![]() زبانحال حضرت زینب سلاماللهعلیها در مسیر کوفه و شام
کوچه بهکوچه پای سرت گریه میکنم با لالههای خـون جگـرت گریه میکنم حـقّم بـده اگر که شدم محـتضر حـسین با قـاتـلـین تو شـدهام هـمـسفـر حـسیـن
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() زبانحال حضرت زینب سلاماللهعلیها در شهر شام
روی نی زلف دلشکـن داری قـصـد یغـمـای قـلب من داری حسرت بوسه بر لـبم خـشکیـد چـقَـدَر زخــم بـر بــدن داری! جـای جـای تنت نـشـانـهای از دو هزار جنگ تنبه تن داری نـشـنـیـدم ز حــنـجــرت حـتّـی شکوهای، بس که خویشتنداری در پـر تـیــرهـا گـره خــورده خاطـراتـی که با حـسـن داری تا که بـیـنـا کـنـی دو عـالـم را خـوب شد پـاره پیـرهـن داری بـین صـحـرا هـوای زیـنب را روی نـی هــم مــسـلّـمـاً داری بـس که امشب شـدم خـیـالاتـی خواب دیدم تو هم کـفن داری!
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و مرثیۀ حضرت زینب سلاماللهعلیها
سر، نه آن است که همواره پریشان تو نیست دل، نه آن است که سرگشته و حیران تو نیست ما به شکرانۀ عشق تو به صحرا زدهایم عـاقـلی شـیـوۀ رنـدان بیـابـان تو نیست زیـنت عرش خـداونـد تـویـی یـا زینب! گوهری در صدف فاطمه همسان تو نیست ای شـفـاعت گـره مـعـجـر نـورانـی تـو روز محشر چه کسی دست به دامان تو نیست؟ گردنم خم شده از بس که سرم سنگین است سر من، این سر بیچاره که قربان تو نیست به حسین و حسن از چـشم خـدا میافـتد قدر بال مگس آن چشم که گریان تو نیست کاش از خاطرهٔ هر دو جهان پاک شود اسـم ما آخـر اگر بین شهـیدان تو نیست
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و مرثیۀ حضرت زینب سلاماللهعلیها
وجهـهٔ آئـین اسلام از وقـار زینب است زنـده نـام کـربلا با اعـتـبار زینب است نخل آزادی ز خون سیراب شد اما هنوز پاسداری از پیام خون شعار زینب است گرچه آزادی عجـین گردید با نام حسین شـیـوهٔ آزاده بـودن یـادگـار زیـنب است قاصد پیغام خون او بود و اینک قرنهاست مکتب سرخ شهادت وامدار زینب است نام عاشورا که شد سر منشأ هر انقلاب یادگار عـزم و جـذم پـایـدار زینب است کی، گمان میکرد دشمن در پی قتل حسین وقت آغـاز قـیـام و کـارزار زینب است در مقام وصف او این بس که بنویسی سدید مادری چون فاطمه آموزگار زینب است
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و مرثیۀ حضرت زینب سلاماللهعلیها
آبروی نوکران هم از نگـاه زینب است نور اگر داریم در دل از پگاه زینب است پارکـابش، پـاسـبانش اکـبـر لـیـلاست و حضرت عباس هم میر سپاه زینب است هر که میگردد حسینی زینبی هم میشود سوز هر سینه فقط از سوز آه زینب است در دلش دارد هزار و نهصد و پنجاه زخم قتلگـاه شاه عـریان، قـتلگـاه زینب است قول داد و از حسینش یک قدم دوری نکرد کربلا تا شام چل منزل گواه زینب است بیجهت در مصر و در سوریه دنبالش نگرد کـربلا، قـطع یقـین آرامگاه زینب است
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و مرثیۀ حضرت زینب سلاماللهعلیها
انتهای صبر در اصل ابتدای زینب است چشم زهرا و علی وقف عزای زینب است گریه بر او هست گریه بر حسین و بر حسن مبدا گریه در عالم غصههای زینب است در غـدیر کـربـلا زینب امـامت میکند جلوه «مَن کُنتُ مولا» در ولای زینب است پـنج تن دلـدادۀ اویـند پس با این حساب اصلا این اهل کسا اهل کسای زینب است حق شفا را داده در تربت که این خاک شریف کیمیای عشق شد چون زیر پای زینب است کربلا را زینب از غربت برون آورده است پرچم سرخ حسینی در هوای زینب است نور خاک چادرش کافر مسلمان میکند عـزت اسـلام از یا ربـنای زیـنب است کوفه را با جمله «اِلّا جَمیلا»خاک کرد ابتـلای انـبـیا جـمعـاً بـلای زینب است دخـتر حـیـدر کجا و کـوچه و بـازارها مردن ما کمترین درک عزای زینب است
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() زبانحال حضرت زینب سلاماللهعلیها با سر مطهر برادر
زینبت در کوفه دارد ماجرای دیگری آمـدم از کـربـلا به کـربـلای دیـگـری داغ دل هامان مضاعف گشت در شهر علی کاش میرفتیم جز کوفه به جای دیگری تا رقیه گـفـت بـابـا داد مـردم شد بلـند با خودم آوردهام نـوحه سـرای دیگری با علی و یاعلی من کوفه را برهم زدم ساختم از حالشان حال و هوای دیگری زادۀ مرجانه را با خـطبهام گردن زدم پس بخـوان حالا برایم لافـتای دیگری دستبسته دستگیری کردهام از کوفیان آمـده در کـوفه گـویا مجـتـبای دیگری
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() زبانحال حضرت زینب سلاماللهعلیها با سر مطهر برادر
حالا که کوچک است برایت زمین من بــالا بــمـان ســتـارۀ بـالا نـشـیـن مـن دسـتـم نـمیرسـد به بـلـنـدای تـو ولـی آهـم که میرسد به تو ای نـازنـین من بر روی نیزه نیز تو را دوست دارمت زیـبـا تـرین سـتـارۀ من بـهـتـرین مـن افـتـادهام بـه یـاد خـوش خـاطـراتـمـان روزی که بود سـایۀ تو بر جـبـین من حالا ببـین چه بر سرم آورده روزگار بنشـستهاند شمر و سنان در کـمین من حالا ببین که بیکس و بییاورم حسین هـستـند قـاتـلان تو دور و بـرم حـسین
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() زبانحال حضرت زینب سلاماللهعلیها در زندان کوفه
داخـلِ زنـدانِ کـوفه یک نـوایی داشـتم بهرِ روضه زیرِ لب، یک ته صدایی داشتم اُمّ کـلثـوم و ربـابه مسـتـمعهـای مناند روضه کوچک بود و من رزقِ بُکایی داشتم
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مناجات ماه صفری با صاحب الزمان عجل الله تعالی فرجه
زینب و کـوچه و بـازار، امان از کوفه بـین جـمعـیت و انـظـار، امـان از کوفه حـجـة بن الحـسن آقـا دمِ دروازه بـبـین عـمهات گـشت گـرفـتار، امان از کوفه حرمله گشته عنانگیر و نگهـبان خولی شـمر هـم قـافـله سـالار، امـان از کوفه آبـروریـزی این شهـر کـم از شام نبـود کـم نـدیـد از هـمه آزار، امـان از کوفه آبرو داشت در این شهر به این روز افتاد دخـتـر حــیـدر کــرار، امـان از کـوفـه وسط خـطـبه او هـمهـمه در شهر افـتاد دیـد بـر نـیـزه سـرِ یـار، امـان از کوفه چه سری خونی و خاکستری و خاک آلود وای از لحـظـه دیـدار، امـان از کـوفـه زینبِ پـردهنـشین حـبـسنـشین شد آخر داد از کـوفـیِ بـیعـار، امـان از کـوفه سخـتی حـبس به دیـده نـشدن میارزیـد سخـتتر مجـلس اغـیار، امان از کوفه وامصیبت، (دَخَلَت زینب علی اِبنِ زیاد) پس کجـا بود عـلـمـدار، امـان از کـوفه طعنهها بود که بر اشک دو عینش میزد خیزران بر لب و دندان حسینش میزد
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() زبانحال حضرت زینب سلاماللهعلیها با سر مطهر برادر
یـاد بـاد آن روزهـایی که بـرادر داشتم تکـیهگـاهی مثـل عـبـاس دلاور داشـتـم عصر روزی را که شمر از من طلا و نقره برد گریه کردم، گریه کردم، کاش اکبر داشتم بیپـنـاهیِ مـرا صد بار بر رویم زدنـد یادشان رفتهست روزی را که لشکر داشتم داد میزد حرمله پشت و پناهت را زدم حـالـتی از حـالت عـبـاس بـدتـر داشـتم یاد من آورد زهرا را رقیه تا که سوخت خاطـری از خاطـر آتش مـکـدر داشـتم چـادرم را بر کـمر بـستم مـیان قـتلگـاه پیکرت را از میان خاک و خون برداشتم من خجالت میکشیدم از تن صد پاره ات چون به ظاهـر جـسم سالم ای بـرادر داشتم قتلگـاهت را رها کردم دویدم خـیمهگاه با خودم یک کاروان بانو و دختر داشتم
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() ذکر مصائب اهل بیت علیهم السلام در کوفه
کـسـی نـداد؛ جـواب ســلامهـایـش را شروع کرده به خـطـبه قیامهـایـش را تـمام مـردم نـامـرد خـویش را کـوفـه به کوچه ریخـته حـتی غـلامهایش را مسیـر تـنگ، مکـافـات رد شدن دارد خـدا به خـیـر کـنـد ازدحـامهـایـش را ز کوچه رد شد و گیرم کسی نگاه نکرد ولی چه کـار کـند پـشت بـامهایش را یکیست نیزهنشین و یکیست ناقهنشین بـبـین چگـونه میآرنـد امـامهـایش را به این سه ساله بچسبد؛ سکینه میافتد مــراقـبـت کـنـد آخــر کـدامهـایـش را
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و مرثیۀ حضرت زینب سلاماللهعلیها
شمس حجـاب کـبریا زینب است تجـلـی شـرم و حـیـا زینب است فـاطـمـه کـرب وبـلا زینب است دوای درد بـیدوا زیـنـب اســت ای نـفـس حـضرت خـتـمیمـآب دخــتــر آســمــانــی بـــوتـــراب مصحف مستور خدا زینب است بـیــا و جـلـوۀ پــیـمــبــر بـبــیــن شـیـرزنـی چـون یل خـیـبر ببین پـنـج تن زیـر کـسـا زیـنب است شـمـس چـراغ در ایـن خـانـهات مـــاه غـــبــار در کــاشــانــهات دوای مـا نـغـمـۀ یـا زیـنـب است دانـه تـسبـیـح تو شـمـس ضحـی چـادر تو، پـرچـم حـجـب و حـیا کـعـبه سـیـار خــدا زیـنـب اسـت هـیـبـت روی تـو سـرا پـا عـلـی فـاطـمهای به شـکـل مـولا عـلی کوری چشم خصم با زینب است کـرب و بـلا دیـده که پیـغـمـبری فـاطـمـهای و یکتـنـه لـشـگـری حسن به دشت کربلا زینب است پلک بزن شـام و سحـر خلق کن چـشم بـچـرخان و قـمر خلق کن آیـنـهدار مـرتـضـی زیـنب اسـت گرمی عشق و هرم این تب یکیست تا به سحر مسیر هر شب یکیست جـان مـیان هر دوتـا زینب است روز قیامت که جهان مضطر است بشر هراسان به صف محشر است سـایـه روی سـر مـا زینب است در کف تو چرخ چو دستاس بود با نـفـست دهـر پُـر از یـاس بود سـتون خـیـمـه سـمـا زینب است سـیـل کــرم لـحـظـۀ بــاریــدنـت گـل بـکـشـد مـنـت گـل چـیـدنـت حسین را چهره گشا زینب است از نـگـهـت نــور خـدا مـنـجـلـی هرچه خدا خواست تو گفتی بلی حـیـدر صحـرای بلا زینب است آمـده بر جـنگ تو غـم از الـست کـرب وبلا غـم به بـلا داد دست فصل خطاب خطبهها زینب است
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() ذکر مصائب کاروان اهل بیت علیهم السلام در مسیر شام
ز نخل مصطفی چیدند بیرحمانه حاصلها چقدر آتش ازین مجمر خدا، افتاد بر دلها نباشد سختتر زین مرحله از بعد عاشورا که باید چشم ما افتد به چشم خیل قاتلها به روی ناقه عریان نشسته کوهی از ایمان که افتاده به دست و پای او زنجیر باطلها به گل افتاده اکنون قافله ای ساربان بنگر ز اشک زینب کبراست مانده ناقه در گلها برای آن که ننشیند به قلب داغداران غم ز روی نیزه میتابند سرها سوی محملها سری بر نیزه و زینب کنارش، نیست اندوهی کنار دوست آسان میشود اینگونه مشکلها رود منزل به منزل کاروان با داغ عاشورا خداوندا درین وادی چه دلگیرند منزلها » شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل کجا دانند حال ما سبکـباران ساحلها» به خط عشق «یاسر» مینویسد روی لوح دل نباشد هيچ نُقـصانی میان جمع کـاملها
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() زبانحال حضرت زین العابدین علیهالسلام قبل از شهادت
ای گـلستـان ولایت را امـام چـهـارمین پور زهرا حضرت سجاد زین العابدین تو ز نسل حـیدر کراری و نجل رسول در خصال و در کمالی همچو زهرای بتول نـوربخش عـالـمی و شمع جمع عالمین جان پیغمبر تویی مولا علی بن الحسین زهد و تقوای تو همچون حضرت پیغمبر است در بلاغت در شجاعت خلق و خویت حیدراست چهارمین مولای عالم بعد پیغمبر تویی مقتدای شیعـیان تا صحـنۀ محشر تویی تا ابد مولای من جود و سخا شرمندهات حـاتم طـایی بود مـولا کـمـیـنه بـنـدهات شد صحـیـفه ذرهای از آنهـمـه آثـار تـو شیعیان مرتضی تا روز حشر بیدار تو جمله خوبان جهان ریزهخور خوان توأند رهـروان راه حـیدر غرق احسان توأند خـطبۀ تو دشـمن اسـلام را رسـوا نمود شادمان آن خطبه قلب حضرت طاها نمود هـمره مظـلـوم عـالـم بودهای در کربلا همچو زینب دیدهای تو رنج و درد و ابتلا تو شـنـیدی نالۀ طفـلان عـطشان حسین جانفـشانی همه اصحاب و یاران حسین جمله یاران حسین در خون شناور دیدهای هر شهیدی را شما صد پاره پیکر دیدهای ارباً اربا پیـکـر پـاک و مـطهـر دیدهای باب مظلـومت کـنار جـسم اکبر دیدهای در کنار جسم اکبر دیدهای در شور و شین قامت خم گشتۀ مولای مظلومان حسین دیدهای قاسم که شد پرپر ز جور اشقـیا محشر کـبرا به پـا شد بر یتـیم مجـتـبی دیدهای طفلان عطشان در نوای آب آب مـادران خـسـته دل را در مـیان آفـتاب دیدهای تو شیرخواره طفل بیشیر رباب بودهاند از بهراو اهل حرم در فکر آب دیدهای بابا گرفته روی دستان اصغرش حرمله زد تیر کین و شد بریده حنجرش دفن جسم اصغرش را پشت خیمه دیدهای رأس پاکان زمین را روی نیزه دیدهای دیدهای در علقـمه دستان از پیکـر جـدا دیدهای نقـش زمین سقـای دشت کـربلا دیدهای تو بر جبینش سنگ کینه میزدند تیـر کـین بر سیـنۀ مـاه مدیـنه میزدنـد دیدهای دشمن به قلب پاک او با تیر زد دید افـتاده زمین با نـیزه و شمـشـیر زد دیدهای شد تیـرباران پیکـر پاک حسین در میان موج خون دیدی تن چاک حسین دیدهای شمر لعین بر خود جهنم را خرید از حسین بن علی در قتلگه حنجر برید دیدهای بابای مظلـوم و غـریبت از قـفا رأس پاکش را عدوی دین نمود از تن جدا دیدهای افـتـاده روی خـاک، شاه کـربلا پیکـرش شد از ستـم پـامـال سُم اسبها عصرعاشورا تو دیدی خیمهها آتش گرفت دامن طفـلان بیبابا ز کـین آتش گرفت دیدهای بر اهل بیت؛ ظلم بینهایت کردهاند خـیمهها را دشمنان دین غارت کردهاند دیدهای تو کودکان را ظالمـانه میزدند از ستم اهـل حـرم را تـازیـانه میزدند دیـدهای تـو در مـیـان کـوفـیـان بیحـیـا جمله سرهای شهیدان را به نوک نیزهها ظلمهای بینهـایت دیدهای در شهر شام بر اسیران میزدند سنگ ستم از روی بام دیدهای در تشت زر بابا دم از محبوب زد بر لـبانش آن یـزید بیحـیا با چـوب زد از تو میخواهد صله ای نور حیِّ کبریا زائر کربـبلا گـردد دوباره این (رضا)
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و مرثیۀ امام زین العابدین حضرت سجاد علیهالسلام
روضـه بـرپـا بود هر جا آب بود روضـههـایـش ذکـر بـابـا آب بود روضهخـوانش گاه ظرفی آب شد مــاجــرای آب آبـش کــرده بــود غــصـۀ اربـاب آبـش کــرده بــود یـا خـودش بـاریـد دائـم یـا ربـاب پیـکـری را بر زمـین پـامـال دیـد شـمـر را در گــودی گـودال دیـد هجـمـۀ شـمـشـیـرها یـادش نرفت هم به تن رخـت اسارت دیده بود خیمه را در وقت غارت دیده بود آتــش بــیداد دنــیــا را گــرفــت عـمه را با دسـت بـسـته میزدنـد با هـمان نـیـزه شـکـسـته میزدند تـازیـانه جای طفـلان خورده بود بـا تـنـش زنـجـیـرها درگـیـر بود در غـل و زنـجـیـر امّـا شـیر بود ماجـرای شام پشـتـش را شکـست کـوچههای شـام پیـرش کرده بود شهـر و بـارعـام پیرش کرده بود خطبه خواند و شام را تسخیر کرد درد و رنج و غـصـۀ بـسـیار دیـد از زبــان شــامـــیـــان آزار دیــد بزم مِی بود و سر و طـشتی طلا داغ بر نیـزه سرش هم جای خود بـوریـا و پـیکـرش هم جـای خود خـاک را هــمـسـایـۀ افـلاک کـرد
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() زبانحال حضرت زین العابدین علیهالسلام قبل از شهادت
دارم حـضور مـادر تو درد میکـشم تو هـسـتی و برابــر تو درد میکشم یک ظرف آب دیدهام و باز مثل قبل بـا آب آبِ اصـغـر تـو درد میکـشـم
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و مرثیۀ امام زین العابدین حضرت سجاد علیهالسلام
باز امشب در نگاهت کربلا تصویر شد مرغِ جانت نوحهخوان و واژهها تکثیر شد روی دستانِ غمش شیرخواره پرپر میزند آه! آنـدم کامِ خشکـش بیقـرارِ شیـر شد نالههای جانگدازت میخـراشد سینه را چـشمِ تو آئـینهدار شعـبه شعـبه تـیر شد با دلی از خون پیش آید عمو با مشکِ آب او که میآید چرا پس این رسیدن دیر شد گو فـلـک آتـش به بـاغِ آرزوهـایت زده تا که حلق شیرخوار از تیر کینه سیر شد تنـگ آمد راهِ جـاده با حـضورِ شـامیان هلهله سر داده، ذیالقربی چنین تعبیر شد من نگویم مجلسی در مقتلش آورده است شک نکن که عمه جانت از همین جا پیر شد قتلگه وصل و فراق دو کبوتر بوده است از همین جا بود عشقِ داغشان اکسیر شد!
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و مرثیۀ امام زین العابدین حضرت سجاد علیهالسلام
بـایـد مـسـیـر اصلی ایـمـان بخـوانمت تـفــســیـر آیـه آیـۀ قــرآن بـخـوانـمـت ای تو عجـم ترین عـرب نسل فـاطـمه الحـق که فخـر کـشور ایران بخوانمت
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و مرثیۀ امام زین العابدین حضرت سجاد علیهالسلام
بر نیزه ماه و دست گل افشان باد بود وقت طلـوع، زمـزمهاش انْ یكـاد بود «بر نـیـزهها طـلـوع سر سـربدارها» صحرا شگفت در تب صبح معـاد بود میخوانم از حوالی شب كوچههای شام چون ابر شرحهشرحه غزلهای ناتمام یا ایهاالخطیب! پس از این خموش باش بر خطبههای معجزه یك باره گوش باش در چشم او درخت، كتابیست شعلهور او را به باغ لاله خطابیست شعلهور مـاه مـرا تو هر شـبـه بـر بـام دیـدهای بـگـذار تــا حـدیـث فــرزدق بــیـاورم از من بپرس كیست كه معشوق عالمست شعر من از صحیفۀ این باغ شبنمست
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و مرثیۀ امام زین العابدین حضرت سجاد علیهالسلام
غرقِ تب! افتاد از تاب و توان بعد از پدر شد نگـهـدار و پـناه کـاروان بعد از پدر اشکِ پنهانی او را دیده بود و گشت و گشت مثل پروانه به دورِ عمّه جان بعد از پدر
: امتیاز
|